Çifin çiçeğinin kokusu yeter
Köyümün havası burnumda tüter
Aşığım uşaklar, mecnundan beter
Senin hasretine olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm
Adım ‘Fatih Sultan’, soyadım ‘Kar’ dır
Ketenli’de naylam, bir evim vardır
Kaldım gurbet elde, yüreğim dardır
Pepeçuraya hiç olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm
Köyüm bir tepede, her yanı dere
Giderim oraya yılda bir kere
Suları, akar gider boş yere
Ordaki dostluğa olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm
Yaşamak ızdırap, yaşamak zulüm
Dikenlerle dolmuş çiceğim, gülüm
Çağlarsa dereler, coşarsa tulum
Senin hasretine olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm
İrgatluk ederduk, türkiler derduk
Likapa, muhlama, termoni yerduk
Birlukte dertlere göğüs gererduk
Havana, suyuna olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm
Ömrüm gurbet elde gelip geçiyor
Hep yapmacık dostlar, beni seçiyor
Kime canım desem, acı veriyor
Senin dostluğuna olur mu doyum?
Seni deli gibi özledim köyüm
Fatih Sultan Kar – Ümraniye 2007
