Git bedenim git, Karadeniz’e
Yüreğinde heyecan, hazırlan güzelliklere
Çık yaylaya, ara bedenini sisin içerisinde
Uzan umarsızca yeşilliklere
Yayılır öğlene dogru, yayla eti kokusu
İnsan yiyince, başka et yiyemez doğrusu
Sokulursun akşam olunca, misafirperverliklerine
Doyamazsın Karadeniz insanının içtenliğine
Sabah gözünü açarsın, uçsuz bucaksız çay tarlaları
Derin bir nefes alırsın, unutursun yaşını
Aşşağıda bahar var, Ayder’de kar
Alabalığın lezzeti doruklara çıkar
Kubilay Enginol
