Kuşların ötüşünden
Nabzımın atışından
Derenin akışından
Hemşin’i anıyorum
Yeşillenen dallardan
Çamurlanan yollardan
Gökten gelen sulardan
Yaylamı özlüyorum
Isınan duygulardan
Azalan uykulardan
Dağda eriyen kardan
Hemşin’i özlüyorum
Tomurcuk veren gülden
Sıcağa dönen yelden
Güle konan bülbülden
Hemşin’i soruyorum
Çayır çimen göründü
Yer yeşile büründü
Günler uzuna döndü
Hemşin’im geliyorum
Topraklar suya kandı
Bütün çevre yıkandı
İşte gönlüm inandı
Hemşin’i seviyorum
Abbas Okumuş -2008
